دریا

تا فالی از قفس بدر آرد

عالم همه قطره اند و دریاست حسین

خوبان همه بنده اند و مولاست حسین

ترسم که شفاعت کند آن قاتل خویش

از بس که کرم دارد و آقاست حسین

ای یاس چیده، ای گل نقش چمن، علی!                                                قرآن آیه آیه‎ی پامال من، علی

مانند قلب من دهنت پر ز خون شده                                                        خون گلوت گشته روان از دهن، علی

چسبانده خون به هم، دو لبت را ز گفتگو                                                 با چشم خویش حرف برایم بزن، علی

لب تشنه، چشم بسته، نفس مانده در گلو                                            زخم تو گشته با دل من هم سخن، علی

تو مثل لاله‎ای که همه گشته برگ برگ                                                  من مثل شمع سوخته در انجمن، علی

جایی برای بوسه نمانده به قامتت                                                         از بس که زخمت آمده بر زخم تن، علی

ممکن نشد ز روی زمینت کنم بلند                                                        از بس که پاره پاره شده این بدن، علی

لیلا در انتظار تو چشمش بُوَد به راه                                                        زینب چگونه بی تو رود در وطن، علی

در حیرتم چگونه ز خونت خضاب شد                                                       ماه جمال و زلف شکن در شکن، علی

فریاد من بلند ز اشعار میثم است                                                          سوزد ز سوز او دل هر مرد و زن، علی

                                                                                                                                                "غلامرضا سازگار"

از غمش بر سینه و بر سر زدیم ، بوسه بر گهواره اصغر زدیم

دلی کان دل فقط جای حسین است

...

باز هم در ماتم روی حسین

باز هم در سوگ ان آلاله ایم

فرارسیدن محرم به همه عاشقان ابا عبدالله تهنیت باد.

که نامت ارامش دلهاست

بغضی بی بهانه در گلو دارم

که به همان بهانه ی بی بهانگیش اماده شکفتن است

و باز هم به تو می اندیشم

زانوانم را خم می کنم در پیشگاهت

و تسلیم می کنم وجودم را به رضای تو

و در این دیدار قفل از دل باز می کنم

نوای اسم مقدست ارامش بخش دلم می شود

دلی که ... پس با من سخن بگو

برای ادامه دادن راهی که  دریائیم کند

نیازمند  یاری تو ام.

صدایم کن ومرا در عظمت دریای وجودت غرق کن

تا من اماده نیایش شوم...